திருக்குறள் - பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல்
கொல்லாமை என்பது ஒரு அறமாகச் சொன்னது நம் தமிழ் மரபு.
அதிலும் ஒரு படி மேலே போகிறது இன்றைய குறள்.
பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.
அதாவது, நமக்கு கிடைத்த உணவை மற்ற உயிர்களுக்கும் பிரித்துக் கொடுத்து, அவற்றை காப்பது உலகில் உள்ள அனைத்து அற நூல்களிலும் சொல்லப் பட்டவைகளில் தலை சிறந்தது என்கிறது இன்றைய குறள்.
பாடல்
பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.
பொருள்
பகுத்துண்டு = பகுத்தல் = பிரித்தல். பிரித்துக் கொடுத்து பின் தான் உண்டல்
பல்லுயிர் ஓம்புதல் = பல உயிர்களை பாதுகாத்தல்
நூலோர் = அற நூல்களை செய்தவர்கள்
தொகுத்தவற்றுள் = தொகுத்துச் சொன்னவற்றுள்
எல்லாம் தலை = அனைத்திலும் சிறப்பானது
சற்று உள்ளே சென்று பரிமேலழகர் போன்ற உரை ஆசிரியர்கள் கூறியவற்றை பார்ப்போம்.
பகுத்து உண்டு.
பல பேர், வீட்டில் மிச்சம் மீதி உள்ளது, அவர்களால் உண்ண முடியாதது போன்றவற்றை வீட்டில் வேலை செய்பவர்களுக்கு கொடுப்பார்கள். அல்லது பிச்சை என்று வருபவர்களுக்கு போடுவார்கள். பழைய சாதம், மூன்று நாள் வைத்து இருந்த உணவுப் பண்டங்கள் போன்றவற்றை.
அது அல்ல வள்ளுவர் சொல்லுவது. நீ என்ன சாப்பிடுகிறாயோ, அதைப் பிரித்துக் கொடுத்து உண். கொடுபத்திலும் ஒரு அறம் வேண்டும்.
யாருக்குக் கொடுப்பது? அலுவலகத்தில் நம் மேலதிகாரியை வீட்டுக்கு விருந்துக்கு அழைத்து வந்து உணவு தந்து உபசரிப்பது இதில் அடங்குமா என்றால் அது பலன் கருதி செய்யப் படுவது. அது கொல்லாமை என்ற அறத்தில் வராது.
"பல்லுயிர் ஓம்புதல்"....உயிர்களை பாதுகாக்க வேண்டும். பசித்து வாடும் உயிர்களுக்கு உணவு அளித்து அவற்றை பாதுக்காக்க வேண்டும்.
எல்லா நாளும் தடபுடலாக விருந்து சமைத்துப் போட முடியுமா? வசதி வேண்டாமா?
"பகுத்துண்டு"
நீ என்ன சாப்பிடுகிறாயோ, அதில் ஒரு பங்கு. அவ்வளவுதான். ஒரு சோறும், கறியும் தான் இருக்கிறதா? பரவாயில்லை. அதில் ஒரு பிடி மற்ற ஒரு உயிருக்கு. காப்பி போடுகிறாயா, வீட்டில் வேலை செய்யும் அந்த பெண்ணுக்கும் சேர்த்துப் போடு. அவ்வளவுதான்.
நூலோர் = அறம் பற்றி எழுதிய நூலோர். கொலை, கொள்ளை போன்ற மர்ம நாவல் எழுதுபவர்களை அல்ல இங்கே சொல்லப்பட்ட நூலோர்.
தொகுத்தவற்றுள் = உலகில் உள்ள பல சமயங்கள், பல மார்க்கங்கள், பல மொழி, கலாசாரம் இவற்றுள் உள்ள அனைத்து நல்ல நூல்களையும் எடுத்து, அவற்றுள் உள்ள நல்ல கருத்துகளை தொகுத்தால், அந்தத் தொகுதியில்
எல்லாம் தலை = அந்தத் தொகுதியில் மிகச் சிறப்பாக சொல்லபடுவது, கொல்லாமை என்ற இந்த அறமே.
அதெல்லாம் சரி, இந்த அதிகாராம் கொல்லாமை பற்றியது. இந்தக் குறளில் எங்கே கொல்லாமை வருகிறது?
எல்லோருக்கும் பிரித்துக் கொடுத்து உண் என்று தானே வருகிறது. இதில் எங்கே கொல்லுதல் வருகிறது ?
சிந்திக்க வேண்டிய விடயம்.
உலகில் எவ்வளவோ பேர் உண்ண உணவு இல்லாமல் பட்டினியோடு இருக்கிறார்கள். சிறு பிள்ளைகள், வயதான வர்கள், உடல் ஊனம் உற்றவர்கள் என்று எவ்வளவோ பேர் பசியால் வாடுகிறார்கள்.
நாம் ஒவ்வொரு நாளும் மூன்று வேளை தவறாமல் உண்கிறோம். இதில் நடுவில் நொறுக்குத் தீனி, காப்பி, டீ என்று உள்ளே தள்ளுகிறோம்.
நாம் ஒருவேளை உணவைக் குறைத்தால், ஒரு கோடிப் பேர் ஒருவேளை உணவை குறைத்தால், ஒரு கோடி உணவு மிச்சப்படும். உணவின் விலை குறையும். எல்லோராலும் முடியாவிட்டாலும், நிறைய பேர் அதை வாங்கி உண்ண முடியும். பத்து கோடி பேர் ஒரு வேளை உணவை வேண்டாம் என்று வைத்தால் ? நூறு கோடி பேர் ஒரு வேளை உணவைக் குறைத்தால்...?
அதுவும் பகுத்து உண்பதுதான்.
பசியால் ஒரு உயிர் போவதை நாம் தடுக்க முடியும். நம் உணவைக் குறைத்தாலே போதும், அந்த உணவு வேறு ஏதோ உயிருக்குப் போய் கிடைக்கும்.
நம் வீட்டில் உள்ள உணவுப் பொருள்களின் அளவைப் பார்க்க வேண்டும்.
ஒரு மாதத்துக்கு தேவையான அரிசி, புளி, மிளகாய், எண்ணெய், என்று வாங்கி அடைத்து வைக்கிறோம். இப்படி எல்லோரும் ஒரு மாதத்துக்கு, ஒரு வருடத்துக்கு என்று வாங்கி அடைத்து வைத்துக் கொண்டால், உணவுத் தட்டுபாடு வருமா? வராதா?
கட்டாயம் வரும்.
கடைக்கார்கள் மட்டும் அல்ல உணவைப் பதுக்குபவர்கள். நாமும் தான். நாம் செய்வதால் அது நமக்குத் தெரிவதில்லை.
அளவுக்கு அதிகமான உணவுப் பொருகளை சேர்த்து வைப்பது, தேவைக்கு அதிகமான ஆடைகள், எத்தனை கைப் பைகள், எத்தனை பாதுகைகள் (செருப்பு) வாங்கிக் குவிக்கிறோம்.
நம் தேவைகளை குறைத்தால் அது மற்றவர்களுக்குக் கிடைக்க வழி செய்யும்.
இதை, கொல்லாமை என்ற அதிகாரத்தில் வைத்ததன் காரணம் அதுதான்.
