நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் - கடல்வண்ண னென்பதோர் பேரெழுதி

 நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் - கடல்வண்ண னென்பதோர் பேரெழுதி

https://interestingtamilpoems.blogspot.com/2026/09/blog-post_21.html

நாச்சியார் திருமொழி. 

அவளுக்கு அவன் மேல் காதல். 

காலம் - கை பேசியும், இணைய தளங்களும் இல்லாத காலம். பெண்கள் இவ்வளவு சுதந்திரமாக இல்லாத காலம். 

ஆனால், காதலுக்கு காலம் ஏது. அது தன் பாட்டுக்கு வருகிறது. யாருக்கு வருகிறதோ, அவர்களைப் படுத்துகிறது. 

அவள், காம தேவனை, மன்மதனை வேண்டுகிறாள். எப்படியாவது போய் என் காதலை அவனிடம் சொல்லி, என்னை அவனோடு சேர்த்து வை என்று வேண்டுகிறாள். 

காதலுக்கு ஏற்ற நேரம் மாலை நேரம். 

இவள் காதல் சற்று வித்தியாசமானது. 

காதலும் பக்தியும் நிறைந்தது. 

அதி காலையிலேயே அவன் நினைப்பு வந்து விடுகிறது. இப்போதெல்லாம் காதலிப்பவர்கள் "good morning " மெசேஜ் போடுவது மாதிரி. 

அது ஒரு சின்ன கிராமம். மின் வசதி இல்லாக் காலம். 

அவள் அதி காலையில் எழுந்து, அந்த இருள் பிரியா நேரத்தில் ஆற்றில் முழுகி எழுந்து, ஈர உடையுடன் மேலேறி வருகிறாள். வந்தவள், அங்கிருந்த சின்ன சின்ன மரச் சுள்ளிகளை எடுத்து வைத்து, தீ மூட்டுகிறாள். 

தீயின் முன் நின்று காமதேவனை வேண்டுகிறாள்....

"தேன் சொட்டும் மலர்கள் கொண்ட மன்மத அம்புகளை எடுத்துக் கொண்டு, 'கடல் வண்ணன்' என்று அவன் பெயரை அந்த அம்பினில் எழுதி அவன் மேல் அந்த அம்பை விடு. எதற்குத் தெரியுமா, அவனுக்கு என் மேல் காதல் வர வேண்டும். நான் அவனைச் சென்று அடைய வேண்டும்".

பாடல் 

வெள்ளைநுண் மணற்கொண்டு தெருவணிந்து வெள்வரைப் பதன்முன்னம் துறைபடிந்து

முள்ளுமில் லாச்சுள்ளி யெரிமடுத்து முயன்றுன்னை நோற்கின்றேன் காமதேவா

கள்ளவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு கடல்வண்ண னென்பதோர் பேரெழுதி

புள்ளினை வாய்பிளந் தானென்பதோர் இலக்கினில் புகவென்னை யெய்கிற்றியே

பொருள் 

வெள்ளை = வெண்மையான 

நுண் மணற் = பொடியான மணல். அதாவது, கோலப் பொடி 

கொண்டு = அந்த கோலப் பொடியைக் கொண்டு 

தெருவணிந்து = தெருவினில் கோலம் இட்டு 

வெள்வரைப் பதன்முன்னம் = அதிகாலை சூரியன் உதிக்கும் முன் 

துறைபடிந்து = ஆற்றில் சென்று குளித்து 

முள்ளுமில் லாச்சுள்ளி = முள் இல்லாத சிறு சிறு சுள்ளிகளை எடுத்து 

யெரிமடுத்து = எரி மடுத்து. தீ மூட்டி 

முயன்று = முயற்சி செய்து 

உன்னை நோற்கின்றேன் = உன்னை வணங்குகின்றேன் 

காமதேவா = காமதேவா 

கள்ளவிழ் = கள் வடியும் 

பூங்கணை = பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்பினை 

தொடுத்துக்கொண்டு = வில்லில் பூட்டி 

 கடல்வண்ணண் = கடல் நிற வண்ணம் கொண்டவன் 

னென்பதோர் பேரெழுதி = என்ற பேரை அந்த அம்பின் மேல் எழுதி 

புள்ளினை வாய்பிளந் தான் = புள்ளின் வாயைப் பிளந்தவன் 

னென்பதோர் = என்ற

இலக்கினில் = இருக்கும் இடத்தில் 

 புகவென்னை யெய்கிற்றியே = நான் சென்று அடையுமாறு 

ஒரு இளம் பெண்ணின், பக்தியோடு கலந்த காதல், காலங்களை கடந்து இன்றும் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. 

காதல் தவிர்த்து வேறு என்ன இருக்கிறது இங்கே....